یا شبیر

_{حضرت رقیه(س)}

_{ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد
در دام مانده باشد، صیّاد رفته باشد}

_{بابا بیا که مردم از دختران شامی}

_{از خنده های کوفی از خیزران شامی}

_{این چندروز آخر لکنتت زبان گرفتم}

_{این درد استخوان را از ساربان گرفتم}

_{طفلی که خنده میزد بر این لباس پاره}

_{او گوشواره دارد من زخم گوشواره}

_{من خار میکشیدم با ناخنی شکسته}

_{او با گل سر من گیسوی خویش بسته}

_{من باز ماندم از درد از فرط ناتوانی}

_{او رفت و پیش پایم انداخت تکه نانی}

_{من سخت باز کردم انگشت کوچکم را}

_{او رفت و بین دستش دیدم عروسکم را}

_{دیشب که خواب رفتم یک بار بی عمویم}

_{زنجیر دست و پایم پیچید بر گلویم}

_{یک زخم بر دو گونه یک چشم نیم بسته}

_{از زجر یادگاریست یک دنده شکسته}

_{از زخمهای نیلی خون کبود ریزد}

_{زخم لبی که خشک است  خونابه زود ریزد}

_{نامحرمی که با خود دیشب سر تو را داشت}

_{وقتی به گوش من زد انگشتر تو را داشت}

_{فهمیده ام در این شهر معنای سیری ام را}

_{از ضرب دست خوردم دندان شیری ام را}

_{از کوفه آمدی و سنگ صبور داری}

_{رنگ محاسنت زرد بوی تنور داری}

_{ای کاش پای حلقت میمرد دختر تو}

_{بابا هنوز گرم است رگ های حنجر تو}

_{(حسن لطفی)}