یا شبیر

_{امام زمان(عج)}

_تاسوعا

_{شبیه چشم شما چشمهای تر دارد}

_{کسی که خاک حسینیه را به سر دارد}

_{تو گریه کردی و شد سرخ چهره فهمیده ام}

_{که وقت روضه ی تو اشک هم جگر دارد}

_{خدابه روی من و تو حساب وا کرده}

_{که گریه ای بکنیم و حساب بردارد}

_{هوای امشبمان فرق می کند انگار}

_{نشسته مادری و دست بر کمر دارد}

_{حسین روز و شبم را گرفته می دانم}

_{برای عاشقی ام عقل دردسر دارد}

_{فقط به تربت ارباب سجده می چسبد}

_{همیشه سجده ی ما مزه ی دگر دارد}

_{مرا حواله نمودند خاکِ پا ببرم}

_{هزار شکر که این خیمه رفته گر دارد}

_{میان روضه نشستیم و عاشقی می گفت}

_{بخوان دعای فرج را دعا اثر دارد}

_{نگاه مردِ جوان مُرده را که می فهمد}

_{کسی که از غم پایین پا خبر دارد}

_{کسی که داغ برادر کشیده می داند}

_{که روی قوت زانوی او اثر دارد}

_{چقدر روضه ی ناگفته در گلو داریم}

_{بیا به مجلسمان روضه ی عمو داریم}

_{(حسن لطفی)}