یا شبیر

^{شهادت امام محمد باقر(ع)}

^{نینوا را سوزاند- ناله ام عاقبت این بیت عزا را سوزاند}

^{به عبا پیچیدم- می کشم آه،همین آه عبا را سوزاند}

^{باز هم سوخت لبم- کف آبی،عطشم کرببلا را سوزاند}

^{کربلا گفتم باز- جگرم را نفسم را،سر و پا را سوزاند}

^{شد غروب و گودال- دیدم آتش همه جا را همه جا را سوزاند}

^{خیمه ای افتاد- بدن غرق به خون شهدا را سوزاند}

^{مشعلی روشن شد- دامن دخترکی غرق دعا را سوزاند}

^{شعله تا بالا رفت-گیسوانِ ز سر نیزه رها را سوزاند}

^{وای از نامحرم- حرمله باز دل عمه ی ما را سوزاند...نینوا را سوزاند}

^{(حسن لطفی)}